EEN VRIJE-ENERGIE-EENHEID-REVOLUTIE?
ROEREN
EN KIJKEN IN KOFFIEDIK

(Een om-over-na-te-denken-artikel)

Door: Kees Deckers

December 2011


We staan mogelijk vlak voor een wereldwijde energie-revolutie. E-Cat- en Hyperion-producten kunnen ons, als alles meezit, in 5 tot 10 jaar wereldwijd van gratis energie voorzien. Sterker nog, elk huishouden kan in principe zelfs energie terugpompen in het energienet van de (multi)nationale energie-bedrijven. Deze producten leveren namelijk zoveel energie op, in de vorm van heet water en electriciteit, dat het veel teveel is voor het eigen normale jaarverbruik van de meeste huishoudens. De E-Cat- en Hyperion-producten leveren daarnaast, maar in feite bovenal, veiligere en schonere energie. Er zullen nauwelijks tot geen fossiele brandstoffen meer nodig zijn, noch hete nucleaire kerncentrales, om te zorgen voor heet water en voor electriciteit.

Wat zijn dit voor producten? De E-Cat (Energy Catalyzer) is een uitvinding van Andrea Rossi (internetreferentie (07-12-11): http://ecat.com/ecat-products). Momenteel is de verwachting dat er naast zijn 1 MegaWatt E-Cat-eenheden of –centrales voor het bedrijfsleven, 5 of 10 KiloWatt E-Cat-eenheden geproduceerd gaan worden voor huishoudens. De Hyperion is het door het Griekse bedrijf “Defkalion, green technologies” aangekondigde gelijkwaardige apparaat (internetreferentie (07-12-11): http://www.defkalion-energy.com/products). Deze producten zal ik hierna met de term “vrije-energie-eenheid” aangeven.

Hoe werken deze vrije-energie-eenheden? Volgens de samenvatting op de Nederlandstalige E-Cat-webplek van Paul Harmans: “Energy Catalyzer Nl” (internetreferentie (07-12-11: http://www.e-cat.co.nl) vindt er in de E-Cat (Energy Catalyzer):

… z.g. koude kernfusie plaats met als ‘brandstof’ kleine hoeveelheden nikkelpoeder en waterstof met een nog geheime* katalysatorstof om een veilige en schone vorm van warmte-energie te produceren. Deze vorm van nucleaire fusie heeft dus geen radioactieve materialen nodig, produceert geen radioactief afval en stoot geen vervuilende stoffen in het milieu uit. De lage prijs en diverse andere voordelen kunnen ervoor zorgen dat dit de zo gewenste oplossing voor de energiecrisis is en wellicht ook voor de huidige economische crisis.

*) Vanwege patentaanvraag van de uitvinder

Als de uitvinders en makers van deze apparaten de huidige verwachtingen tot werkelijkheid kunnen omzetten, dan zullen grote omwentelingen volgen. Omwentelingen op zowel het microniveau van individuele huishoudens, het mesoniveau van nationale en multinationale regeringen (unie’s) en bedrijven, als op het macroniveau van de totale mensheid en de Aarde. Er zal een enorme energie-revolutie plaats kunnen vinden.

Deze revolutie in de energie kan tegelijkertijd een revolutie betekenen op vrijwel alle gebieden van de menselijk samenleving. Het kan tot een revolutionaire verbetering leiden in de situatie van de 99%, die momenteel vrijwel overal ter wereld het gedrag van de andere 1% van de mensheid aan de kaak stelt. Veel is daarbij echter, zoals altijd, afhankelijk van hoe mensen menen het recht te hebben om met elkaar om te gaan.

Het is nog volledig koffiedik kijken. We proberen allemaal ons voor te stellen hoe onze situatie er op kan verbeteren door deze energie-revolutie. De één vanuit het microniveau, de ander vanuit het mesoniveau en weer een derde vanuit het macroniveau. Maar wat er daadwerkelijk gaat gebeuren? In het navolgende trek ik aan de hand van enkele voorbeelden op deze niveau’s een aantal lijnen door vanuit het huidige kapitalistische gedrag van mensen. Die lijnen leveren vandaaruit een gematigd rooskleuriger beeld op voor onze toekomst. Schonere energie? Waarschijnlijk. Veiligere energie? Waarschijnlijk. Gratis energie? Vrijwel kansloos. Of we moeten ons daadwerkelijk anders gaan gedragen tegenover elkaar.


Het microniveau: Het eigen huishouden

Ik kijk eerst naar wat lijnen en voorbeelden met betrekking tot het microniveau van de mensheid: Het éénpersoonshuishouden en het gezinshuishouden. Zo verscheen op 3 december jongstleden een kort artikeltje van Dick Korf, bekend door zijn webplek: FreeEnergy4All (internetreferentie (07-12-11): http://www.freeenergy4all.nl), op de webplek “Energy Catalyzer Nl” (internetreferentie (07-12-11): http://www.e-cat.co.nl/Tekstpagina/E-Cat3Dec2011.htm). Dit artikeltje, getiteld: “VOORBEELD TERUGVERDIENTIJD VRIJE ENERGIE-UNIT”, geeft een zeer positieve en optimistische kijk op wat ons financieel te wachten staat. Niet alleen hebben we straks allemaal gratis energie. Nee, we gaan zelfs ook geld “verdienen”. We doen dat door het teveel aan electriciteit die onze vrije-energie-eenheid opwekt tegen betaling terug te pompen naar de (multi)nationale energie-bedrijven. Dat klinkt goed. En ik hoop samen met Dick Korf, dat dit het geval zal zijn.

Maar het verhaal is wel erg rooskleurig gesteld. En als ik enkele van de berekeningen in het artikeltje wat verder doortrek, duiken allerlei grote vraagtekens op.

VOORBEELD I
Voor de eenvoud plaats ik hieronder de berekeningen die Dick Korf heeft uitgewerkt:

De titel van het artikeltje zegt het al, het verhaal is gericht op het “terugverdienen” van de investering van aanschaf en installatie van een vrije-energie-eenheid op het microniveau van een gezinshuishouden of een éénpersoonshuishouden. Dat kan volgens Dick Korf in de meeste gevallen al binnen één à twee jaar. Daarna zouden al die huishoudens jaarlijks zelfs grote bedragen kunnen gaan “verdienen” aan deze vrije-energie-eenheden.

Het plaatje gaat echter uit van de meest ideale en maximale omstandigheden. Zo gaat het ervanuit dat de 5 KiloWatt vrije-energie-eenheid daadwerkelijk het gehele jaar door de maximale electriciteitshoeveelheid van 5 KiloWatt per uur zal opleveren. Dat leidt tot zijn berekening: 5 KiloWatt x 24 uur x 365 dagen = 43.800 KiloWatt. Dat is onmogelijk. Ten eerste dient er sowieso één à twee maal per jaar onderhoud aan het apparaat gepleegd te worden en zal ook waarschijnlijk tegelijkertijd of zelfs op nog weer een ander moment nieuwe brandstof toegevoegd moeten worden. Gedurende die periode staat het apparaat stil. Wat de kosten van onderhoud, brandstof-aanvulling en andere diensten zullen zijn, is allemaal nog koffiedik kijken. Maar die kosten zullen toch van dat mooie “terugverdienbedrag” afgetrokken dienen te worden. Ten tweede is tot nu toe uit alle experimenten en tests gebleken, dat het apparaat niet voortdurend voor 100% die 5 KiloWatt per uur zal kunnen opwekken. Het is zelfs zo, dat nu en dan electriciteit van het externe energienet nodig is om het apparaat maximaal of zelf optimaal te laten functioneren. Mogelijk dat dit in de toekomst anders zal zijn, maar ook dat is momenteel nog koffiedik kijken.

In het plaatje is, als ik het artikeltje goed begrepen heb, alleen gekeken naar de energie, die mensen gebruiken in de vorm van electriciteit. De kosten van gebruikt (aard)gas, waarop veel huishoudens nog altijd hun eten koken, en waarop de C.V. en de verdere heetwatervoorziening werkt, is buiten beschouwing gelaten. Dick Korf schijnt niet te weten of te zijn vergeten dat veel mensen nog op gas koken. Omdat dit goedkoper is dan electrisch koken. Of misschien verwacht hij dat elk huishouden automatisch op electra gaat koken bij aanschaf van een vrije-energie-eenheid. Zijn de kosten voor die extra KiloWatts per jaar in het plaatje meeberekend? Zo niet, dan wordt het “terugverdienbedrag” per maand beduidend lager.

In het artikel wordt ook voorgesteld “om de CV gewoon op aardgas te houden”, omdat “het financieel veel aantrekkelijker” is. Er zijn dan namelijk geen extra investeringen in onder andere electrische boilersystemen noodzakelijk. En daardoor zijn mede “mogelijke piekbelastingen om voldoende warmte te genereren in de winter” opgelost. “Hetzelfde geldt voor de warmwatervoorziening”, oftewel het voorstel is om ook de heetwatervoorziening te laten zoals ze is, vanwege het mooie financiële plaatje voor het eigen huishouden. Grappig is dat de huidige 5 KiloWatt E-Cat op de webplek van de Leonardo Corporation juist nog altijd wordt omschreven als een toestel om heet water te produceren en zo het huis te verwarmen (internetreferentie (07-12-11) (eigen vertaling): http://www.leonardo-ecat.com/fp/Products/5kW_Heater/index.html):

Als de onderzoeks- en ontwikkelingsfase gereed is, zal de Leonardo Corporation een 5 (vijf) kilowatt huisverwamingseenheid te koop aanbieden aan het grote publiek. Deze eenheid zal in staat zijn om nonstop en continu, vierentwintig uur per dag, tot vijf kilowatt aan warmte – in de vorm van heet water – te leveren, indien noodzakelijk; of het kan minder warmte leveren, regelbaar volgens de vraag.

De E-Cat is dus in eerste instantie een apparaat om op heel goedkope wijze bijna continu heet water te produceren. En dat plaatst Dick Korf als laatste en minst belangrijke in zijn artikel. Inhoeverre de E-Cat en de Hyperion al electriciteit kunnen produceren? Om eerlijk te zijn is het mijn indruk dat dat nog volkomen toekomstmuziek is.

In het artikeltje lijkt alles alleen te gaan om zo snel mogelijk gratis energie op het microniveau van elk huishouden te regelen. En zelfs om elk huishouden geld te laten “verdienen” met het systeem. Veiligere en schonere energie komen op de tweede plaats. Want waarom anders de C.V. gewoon op (aard)gas houden? (Aard)gas is één van die fossiele brandstoffen, die we zo snel mogelijk niet meer willen gebruiken. En hoeveel gas is er jaarlijks nodig voor de 7,5 miljoen huishoudens die bijvoorbeeld Nederland momenteel telt? Is het niet een prioriteit op meso- en macroniveau om het gasgebruik van elk huishouden tot nul terug te brengen? Ten eerste wordt daarmee veel gewonnen aan vermindering in C02-uitstoot. Ten tweede zullen veel minder gasboringen nodig zijn. Het zoeken naar nieuwe plekken en nieuwe manieren voor gaswinning zijn dan ook niet meer nodig. Zoals bijvoorbeeld de methode, die bekend staat als “fraccen” of “hydraulisch kraken” (internetreferentie (09-12-11): http://nl.wikipedia.org/wiki/Fraccen), die vermoedelijk de oorzaak is van aardbevingen en die tot heel wat andere milieuproblemen leidt. Ten derde zijn ongelukken met gas en gasexplosies in huishoudens vrijwel tot nul terug te brengen.

Het artikeltje wekt de indruk dat huishoudens het allemaal zelf voor het zeggen hebben. Maar alle huishoudens zijn onderdeel van het mesoniveau van een land en/of een unie en op grotere schaal van het macroniveau van de gehele mensheid en de Aarde. Alle bovengenoemde punten geven al aan dat op het microniveau de meeste huishoudens het zeker niet voor het zeggen zullen hebben bij het wel of niet aanschaffen van deze nieuwe energie-opwekkers. De uiteindelijke beslissingen zullen genomen worden op het meso- en mogelijk het macroniveau. Dat wil zeggen de (multi)nationale regeringen en bedrijven zullen de aanschaf, de installatie en het onderhoud van vrije-energie-eenheden be-palen en be-perken en in wetten vastleggen.

Desondanks ben ik het met Dick Korf eens dat de financiële toekomst voor veel huishoudens er heel wat rooskleuriger kan gaan uitzien. Maar voor alle huishoudens?

VOORBEELD II
Ik ben een bijstandsmoeder met twee nog heel jonge kinderen. Van mijn laatste spaargeld kan ik nog net de investering doen in een vrije-energie-eenheid. Vooral omdat ik weet, dat ik in principe binnen één à twee jaar de kosten heb “terugverdiend” en ik daarna 250,- Euro per maand kan “verdienen” aan het terugpompen van electra naar het energie-bedrijf. Dat heb ik uitgerekend aan de hand van mijn gemiddelde jaarverbruik van de laatste drie jaar. Dat is, samen met een halvering van mijn jaarlijkse energiekosten, een fantastische aanvulling op mijn bijstandsuitkering. Misschien kan ik dan later ook nog overgaan op koken op electra.

Klinkt fantastisch voor deze bijstandsmoeder en voor heel veel bijstandsmoeders, A.O.W.-ers met kleine pensioentjes en werklozen. Maar hier komt de adder al snel onder het gras vandaan. De adder van hoe mensen menen het recht te hebben om met elkaar om te gaan. De buurman, die 30 uur per week als accountant werkt, is furieus over het feit dat mensen als zijn buurvrouw die “niet werken”, zomaar maandelijks even 200,-, 300,- of meer Euro kunnen “verdienen” met nog meer niets doen. Terwijl hij, omdat hij veel meer electra nodig heeft vanwege zijn baan (elke week auto wassen om indruk te maken op klanten, elke dag douchen om dezelfde reden, computerkosten die hij thuis maakt voor zijn werk etcetera), op deze wijze maar maximaal 100,- per maand kan “verdienen”.

Een klacht die al heel snel van veel werkenden zal komen en zal doorklinken op het mesoniveau van de (multi)nationale regering. Een andere klacht zal zijn, dat sommige uitkeringsgerechtigden met die extra bedragen nog moeilijker aan het werk te krijgen zijn. Werkgevers kunnen geen voldoende personeel meer krijgen door al dat extra geld dat veel werklozen op deze wijze weten te krijgen. Dat die klachten zullen komen vanuit het microniveau? Laten we eerlijk zijn, zo zijn wij mensen naar elkaar toe.

Dit voorbeeld mag ook duidelijk maken dat als deze energie-revolutie gaat plaatsvinden, er een tsunami aan gevolgen op wereldniveau achteraan zal komen. Niet alleen op economisch terrein, maar ook op politiek terrein en letterlijk op alle terreinen van de menselijke samenleving.

Let wel, er zijn ook heel andere mogelijkheden en wegen die we kunnen bewandelen. Maar die willen de meesten onder ons nog altijd niet. Omdat het ons niet goed uitkomt en omdat we er niet in willen of kunnen geloven.


Het mesoniveau: Nationale en multinationale regeringen en bedrijven
Het mag duidelijk zijn vanuit het tweede voorbeeld dat de (multi)nationale regeringen en bedrijven er alles aan zullen doen om te voorkomen dat elk huishouden er zomaar financieel dik op vooruit zal kunnen gaan door de energie-revolutie van vrije-energie-eenheden. Die revolutie moet niet ook nog eens allerlei revoluties op ander vlak teweegbrengen. De smoes is ook al gereed: “De meeste huishoudens met werkende “gezinshoofden” willen zelf dat we dit voorkomen”. Dat er andere mogelijkheden zijn zullen de (multi)nationale regeringen en bedrijven de huishoudens niet vertellen.

We leven in een op een kapitalistische economie gebaseerde samenleving. We vinden daarom dat iedereen in de samenleving moet werken. En we beweren dat we alleen werken als we een werkgever of een werknemer zijn. Zo werkt iemand niet als hij zijn eigen huishouden jaar in jaar uit zo goed mogelijk doet. Doet hij hetzelfde huishouden voor een ander, dan is het, betaald of onbetaald als “vrijwilligerswerk”, opeens wel werk. Zo werkt iemand ook niet zolang zij haar eigen kinderen opvoedt, maar wel als zij de kinderen van anderen opvoedt. De mens stopt er dezelfde hoeveelheid energie in en dezelfde hoeveelheid tijd, maar dat is niet van belang. Deze kromme redenatie en hokjesgeest- en plakplaatjesmentaliteit van werkgever, werknemer, werkloze enzovoorts zal gaan medebepalen hoe of er uiteindelijk met de energie-revolutie zal worden omgegaan. En het mesoniveau van (multi)nationale regeringen en bedrijven zal op handige wijze (mis)gebruik maken van de klachten vanuit het microniveau.

Voor de (multi)nationale regeringen en bedrijven zijn er echter nog andere gigantische consequenties, als zij de energie-revolutie van vrije-energie-eenheden niet tijdig en goed inkapselen in hun eigen plaatje en systeem.

VOORBEELD III
Stel dat Dick Korf gelijk heeft. Stel dat elk huishouden in Nederland straks de investering in een vrije-energie-eenheid binnen enkele jaren terug kan verdienen. En stel dat elk huishouden vervolgens enkele honderden Euro’s per maand kan “verdienen” met het terugpompen van electra naar het energie-bedrijf. Momenteel zijn er in Nederland ongeveer 7,5 miljoen huishoudens. Ik tel daar 2,5 miljoen “huishoudens” bij. Dat zijn kleine bedrijven, zelfstandigen met een eigen winkeltje, kantoor, werkplaats en zo voorts. Dat betekent dat na enkele jaren de (multi)nationale energie-bedrijven en de nationale regering van Nederland een zeer grote verliespost hebben, omdat 10 miljoen huishoudens nu zelf thuis en in de winkel of de werkplaats gratis energie opwekken. Als die 10 miljoen huishoudens voorheen gemiddeld elk jaar 800,- Euro zouden hebben betaald voor electriciteit, dan zou die verliespost elk jaar 8 miljard Euro bedragen (10.000.000 x 800 = 8.000.000.000). Die 8 miljard is dan wel uitgesmeerd over een x-aantal energie-bedrijven en de nationale regering omdat de laatste geen belasting meer ontvangt over die jaarrekening. Maar let wel, het is 8 miljard per jaar!

In het voorbeeld van Dick Korf kan elk huishouden na één jaar in principe een bedrag van 355,- Euro per maand overhouden of “verdienen” door het teveel aan energie terug te pompen naar de energie-bedrijven. Dat betekent dat de (multi)nationale energie-bedrijven en de nationale regering in Nederland niet alleen 8 miljard per jaar minder ontvangt. Nee, de energie-bedrijven zouden ook samen per jaar 355,- x 12 maanden x 10.000.000 huishoudens = 42.600.000.000,- Euro aan de huishoudens in Nederland gaan betalen. 42,6 miljard Euro! Dus binnen enkele jaren zouden de binnen Nederland opererende energie-bedrijven samen met de regering van Nederland er elk jaar 50,6 miljard op achteruitgaan! We praten hier alleen maar op het mesoniveau van één land: Nederland. Over welke bedragen praten we op het mesoniveau van de Europese Unie? Of op het macroniveau van de gehele Aarde?

Maar dat is niet het enige. Jaarlijks zullen die 10 miljoen huishoudens dus in totaal 39.800 KiloWatt x 10.000.000 huishoudens = 398.000.000.000 KiloWatt terugpompen naar die energie-bedrijven. Dat is elk jaar 398 miljard KiloWatt. Geweldig voor die energie-bedrijven, omdat zij die electriciteit voor een hoger bedrag weer kunnen doorverkopen. O ja? Aan wie? Als er naast en vooraf aan de 5 à 10 KiloWatt vrije-energie-eenheden voor huishoudens ook 1 MegaWatt vrije-energie-eenheden voor grote bedrijven en industrieën worden gemaakt, zullen ook zij mogelijkerwijs geen tot weinig electriciteit meer nodig hebben van de energie-bedrijven. En omdat niet huishoudens en individuele mensen maar de bedrijven en industrie de dragers zijn van de economie, althans volgens de kapitalistische economie, zullen de laatste in alle opzichten voorgaan.

Als de vrije-energie-eenheden werkelijk wereldwijd aan elk huishouden en bedrijf worden verkocht zal er nauwelijks tot geen interesse meer zijn van waar ook ter wereld voor electra van de energie-bedrijven. Sterker nog, elk huishouden en bedrijf op de planeet Aarde zal electra willen terugpompen naar de energie-bedrijven om daaraan te “verdienen”. De vraag wordt dan, waar moet al die electriciteit wel heen? Waar kan ze wel voor gebruikt worden? En de vraag daaraan vooraf is misschien zelfs: Hoe en waar kan al die electriceit (tijdelijk) door de energie-bedrijven worden opgeslagen? Misschien zal elk huishouden eraan mee moeten gaan betalen om dat te verwezenlijken?

In dit voorbeeld wordt duidelijk dat een mooi en rooskleurig plaatje op het microniveau van elk huishouden enorme repercussies zal hebben op het mesoniveau van de (multi)nationale regeringen en bedrijven en op het macroniveau van de mensheid en de Aarde. De huidige op kapitalisme gebaseerde regeringen en bedrijven zullen dan ook alles in hun vermogen doen en gebruiken om dit te voorkomen. Misschien dat er momenteel 8,5 Eurocent per kiloWattuur wordt uitbetaald bij het terugpompen van electriciteit naar bepaalde energie-bedrijven. Maar de kans is zeer groot dat dat binnen de kortste tijd nog maar 0,5 Eurocent of minder of zelfs niets zal zijn. En wat gaan straks de kosten van aanschaf, installatie en onderhoud van een vrije-energie-eenheid huishoudens daadwerkelijk kosten?

VOORBEELD IV
Volgens Frank Acland heeft Andrea Rossi zelf gezegd dat “de kosten van zijn energie in eerste instantie 10 procent van de huidige kosten zijn (zowel thermisch als elektrisch)” (internetreferentie (09-12-11): http://www.e-cat.co.nl/Tekstpagina/E-Cat8Dec2011.htm en: http://www.e-catworld.com/2011/11/1417). Frank Acland zegt verder in zijn artikel “DE E-CAT EN DE ECONOMIE” (“The E-Cat and the Economy”):

Andrea Rossi heeft gezegd dat de kosten van zijn energie in eerste instantie 10 procent van de huidige kosten zijn (zowel thermisch als elektrisch). Het zal wat tijd vergen voordat de nieuwe technologie zoals de energy catalyzer wereldwijd geïmplementeerd zal zijn, maar uiteindelijk zal het een alomtegenwoordige energiebron zijn.

Als dat werkelijk zo zal zijn, dan zal de economische impact fenomenaal zijn. Stel je voor dat je verwarmings-, elektriciteits-, en brandstofrekening met 90% wordt verlaagd. Stel je de impact voor op de handel als de vaste bedrijfsuitgaven aan energie met 90% kunnen worden verlaagd (kostenbesparingen die doorberekend kunnen worden aan de klanten). Stel je de impact voor op lokale en nationale regeringsbudgetten als hun energiebudget 90% omlaag gaat. Stel je de kostenbesparingen voor in de landbouw, mijnbouw, huizenbouw, productie en andere energievretende industrieën als ze 90% minder hoeven te betalen voor de energie die nodig is voor hun activiteiten.

Als deze technologie volledig en afdoende geldig is verklaard (Rossi zegt dat zoiets zal gebeuren door de markt - geen publieke demonstraties meer) dan zal er een vloedgolf aan interesse op de E-Cat afkomen en zal het tijd worden dat we ons aanpassen aan een nieuwe economische realiteit. We zullen natuurlijk te maken krijgen met heel veel beroering als gevestigde belangen, gebaseerd op de oude energie-economie, zich zonder twijfel zullen inspannen om rendabel en dienend te blijven, maar de mogelijkheden die deze nieuwe technologie biedt, zullen zo aantrekkelijk zijn dat er een gigantische vraag vanuit de gehele wereld zal komen die moeilijk te stoppen is.

Bovenstaande geeft aan dat elk huishouden er in principe ook op vooruitgaat, omdat de kosten voor een brood, melk, een auto en elk ander product veel lager kunnen worden, omdat de kosten voor het produceren ervan veel lager zullen zijn. We zien ook hier dat het de energie-bedrijven zullen zijn en daarmee ook de (multi)nationale regeringen, die grote bedragen aan inkomsten gaan mislopen, omdat bedrijven in de landbouw, mijnbouw, huizenbouw en productie veel minder of zelfs niet afhankelijk meer zullen zijn van energie van buitenaf. Maar als de energie-bedrijven en de (multi)nationale regeringen dit toch zoveel mogelijk willen compenseren, hoe doen ze dit dan? En wie zullen daarvoor mogen betalen?


Het macroniveau: De mensheid en de Aarde
VOORBEELD V
De gehele wereld, oftewel alle mensen op Aarde zullen interesse hebben in de E-Cat en Hyperion-producten. En als wij als mensheid eindelijk eens verstandig zijn, dan zullen wij op wereldniveau oplossingen moeten vinden hoe elke mens, elke Aardling op gelijkwaardige wijze kan deelnemen aan deze energie-revolutie en gebruik kan maken van deze nieuwe energie-bron. Zoals in bovenstaand voorbeeld staat zullen de “gevestigde belangen, gebaseerd op de oude energie-economie, zich zonder twijfel … inspannen om rendabel en dienend te blijven, maar de mogelijkheden die deze nieuwe technologie biedt, zullen zo aantrekkelijk zijn dat er een gigantische vraag vanuit de gehele wereld zal komen die moeilijk te stoppen is.”

Wat zal er op het macroniveau van de mensheid en de Aarde allemaal plaats kunnen gaan vinden, als er inderdaad “een gigantische vraag vanuit de gehele wereld zal komen die moeilijk te stoppen is.”? Er schieten mij als voorbeeld alleen maar vragen te binnen, zoals:

* Wie zullen de geprivilegeerden zijn, die als eersten op micro-, meso- en macroniveau gebruik zullen mogen maken van de vrije-energie-eenheden? Welke huishoudens zullen dat zijn in elk land? Welke bedrijven in elk land, de kleine middenstanders of de grote (multi)nationale bedrijven? Welke landen zullen als eerste hun handen weten te leggen op deze apparaten? En wie gaan dit op wereldniveau bepalen?

* Wat zijn de vindplaatsen van de brandstof nikkel? Volgens verschillende internetbronnen zijn dat in ieder geval Rusland, Zuid-Afrika, Australië, Nieuw Caledonië, Cuba, Indonesië, de Verenigde Staten van Noord-Amerika en Canada. Wat gaan die met de prijs van nikkel doen? Of wat gaan de bedrijven die de nikkelmijnbouw in handen hebben met die prijs doen? Wat voor impact heeft de nikkelmijnbouw op het milieu? Hoe groot zijn de voorraden? Gaan oorlogen straks gecreëerd worden niet vanwege toegang tot oliebronnen, maar toegang tot nikkelbronnen? Wie krijgt de kennis van die “geheime katalysatorstof” wel in handen, en wie niet? Hoe veilig en schoon is die “geheime katalysatorstof”? Hoe groot zijn de voorraden daarvan? En hoe zit dat met de andere brandstof: Waterstof?


Een andere goede vindplaats voor nikkel is trouwens het oude Nederlandse geld dat volgens de Engelstalige Wikipedia uit puur nikkel bestaat (internetreferentie (09-12-11): http://en.wikipedia.org/wiki/Nickel) en de 1 Euro- en 2 Euro-munten.

* Waar komen de bedrijven te staan die de vrije-energie-eenheden bouwen? Wie zijn de eigenaars? Hoe worden de apparaten gedistribueerd? Etcetera. Etcetera.

* Wat gaan we doen met de gigantische hoeveelheid energie die we mogelijk wereldwijd gaan overhouden? Waarin kunnen we die energie stoppen? Of moeten we die energie zelfs maar niet opwekken, wat een gigantische verspilling zou zijn? Gaan er dan mogelijk voor heel veel huishoudens systemen gemaakt worden, waarbij 8 of 10 huishoudens samen energie moeten betrekken van één vrije-energie-eenheid, terwijl andere meer geprivilegeerde huishoudens wel een vrije-energie-eenheid voor eigen gebruik zullen hebben?

* Als er zoveel “overtollige” electriciteit wordt gemaakt, kan de vrije-energie-eenheid dan niet beter op halve kracht draaien, waardoor minder nikkel nodig is en minder nikkelmijnbouw, minder waterstof en minder van die “geheime katalysatorstof”? Zal de ene helft van de mensheid misschien afhankelijk gemaakt worden van de energie, die door de andere helft van de mensheid, tegen betaling, door terugpomping via de energie-bedrijven aan hen wordt doorgeleverd?

* Enzovoorts.

Kortom, hoe groot is de kans dat deze mogelijk schonere en veiligere vorm van energie op wereldniveau heel eenvoudig het nieuwe speeltje zal worden van kapitalisten, die samen met (multi)nationale regeringen en bedrijven de meerderheid van de mensheid niet alleen gratis energie zullen ontzeggen, maar er ook een nieuwe golf van financiële onderdrukking voor hen mee zullen veroorzaken? Onder het mom dat alleen op deze wijze deze vorm van energie-opwekking daaddwerkelijk veiliger en schoner kan zijn. Onder het mom van “schaarste” van grondstoffen. En ga zo maar door.


Afsluitend
Het is momenteel nog roeren en kijken in koffiedik met betrekking tot de energie-revolutie die mogelijk vlak voor de deur staat. Zo is het bewijs nog altijd niet naar voldoening geleverd dat de E-Cat en de Hyperion zullen waarmaken wat hun uitvinders beweren. En zelfs als dat wel bewaarheid wordt dan zal de daaruit voortvloeiende energie-revolutie nog niet betekenen, wat veel mensen hopen en dromen. Een revolutie op economisch gebied. Een revolutie die dit keer ook eens tenvolle ten goede zal komen aan de 99% en niet slechts aan die andere 1%. Gratis energie voor iedereen. Gratis energie zonder andere financiële repercussies, van nieuwe energie-belastingen en veel te dure vrije-energie-eenheden tot extra belastingen of kostenverhogingen op geheel andere terreinen, loonsverlaging enzovoorts.

Het idee van gratis energie voor elke, individule mens en het zelfs “verdienen” van geld door het terugpompen van energie naar de energie-bedrijven klinkt mooi. Maar het is hoogstwaarschijnlijk van zeer tijdelijke aard of zal überhaupt niet plaatshebben. We zullen blij mogen zijn dat deze toekomst-apparaten in ieder geval leiden tot schonere en veiligere energie-opwekking. We zullen blij mogen zijn dat we er gedag mee kunnen zeggen aan olie- en gasboringen, aan alle hete nucleaire kerncentrales en aan de landschapsontsierende windmolenparken. Want de machthebbers staan zeker niet op nog een revolutie te wachten, als die niet in hun voordeel uitpakt.

Aan de andere kant staat de energie-revolutie nog voor de deur. Dat wil zeggen dat we ons nog terdege kunnen voorbereiden op hoe wij haar binnen willen halen. Doen wij dat weer op de bekende kapitalistisch economische wijze of is de 99% nu voldoende wakker en erbij betrokken om tot een evenwichtiger en eerlijker verdeling wereldwijd te komen? En hoe gaan wij dat bewaarheid maken?

De hier gebruikte voorbeelden zijn slechts dat, vóór-beelden, beelden vooraf aan wat kan gaan komen. Het is wat wij mensen gaan doen op micro-, meso- en macroniveau dat zal bepalen hoe de toekomst er daadwerkelijk zal gaan uitzien als deze energie-revolutie doorzet. Het biedt ons kansen op een veel rooskleuriger leven voor elke Aardling. Maar dat is afhankelijk van hoe wij mensen menen met elkaar te mogen omgaan. Laat daarbij één ding duidelijk zijn, het microniveau van individuele huishoudens, het mesoniveau van (multi)nationale regeringen en bedrijven, en het macroniveau van de totale mensheid en de Aarde zijn onlosmakelijk met elkaar verweven.