WORDT DE E-CAT VOOR HUISHOUDENS STRAKS VERBODEN DOOR EEN SIMPELE CERTIFICATIE-TRUC?

(Nog altijd: Argus-ogen op de E-Cat)

Door: Kees Deckers

September 2012


Een kort artikel op Paul Harmans' webplek "Energy Catalyzer NL", getiteld: "Certificaatverstrekkers staan niet toe dat E-Cats op E-Cat stroom draaien" (internetreferentie (03-09-12): http://www.e-cat.co.nl/Tekstpagina/E-Cat28Augustus2012.htm) vertelt over een besluit bij de veiligheidscertificering van de E-Cat en de Hot E-Cat. Beide apparaten zijn gebaseerd op L.E.N.R. (Low Energy Nucleair Reactions), vertaald naar het Nederlands L.E.K.R. (Lage Energie KernReacties). Een vorm van energiewinning, die schoner, veiliger en in principe goedkoper is dan de huidige vormen van energiewinning, omdat er meer energie mee geproduceerd wordt, dan dat er nodig is om deze energie op te wekken. Dat wil zeggen, er wordt veel meer hitte geproduceerd door het reactieproces in de E-Cat, dan volgens de gevestigde natuurkunde mogelijk is.

Een probleem van deze huidige E-Cats is dat ze niet stabiel blijven werken. Om dat op te lossen moet regelmatig hitte (energie) worden toegevoegd aan de E-Cat-reactor. "Rossi refereert daar soms aan als de ‘drive’ (aandrijving of aandrijver). We hebben gehoord dat de drive kan bestaan uit een elektrische weerstand of aardgas."

Uit de reacties en commentaren op de webplek "E-Cat World" op het bovengenoemde artikeltje, dat een vertaling is van het Engelse artikeltje: "Certifiers Won’t Allow E-Cats to Run on E-Cat Power" op de webplek "E-Cat World" (internetreferentie (03-09-12): http://www.e-catworld.com/2012/08/certifiers-wont-allow-e-cats-to-run-on-e-cat-power) en met enig nadenken lijken er al direct twee voor de hand liggende mogelijkheden, om het reactieproces stabiel te houden, die in principe kosteloos zijn, naast de kostenvretende oplossing van afhankelijk blijven van het electriciteits- en aardgasnet. Maar beide mogen niet worden toegepast van de certificaatsverstrekkers vanwege veiligheidsredenen.

E-Cats ad infinitum
De eerste oplossing is gebruik maken van de ene E-Cat om de andere E-Cat aan te drijven. Nu is dat mijns insziens een wat ondoordachte oplossing, waarbij in feite ad infinitum, tot in het oneindige, E-Cats aan elkaar kunnen worden geschakeld om alle andere E-Cats op gang te houden. Want als één E-Cat een onstabiele wijze van draaien heeft, dan heeft elke andere E-Cat dat natuurlijk ook. En dan zal elke E-Cat, die een andere E-Cat stabiel moeten laten draaien, zelf ook weer een E-Cat nodig hebben om zelf stabiel te kunnen blijven draaien. Of... je zou de eerste E-Cat stabiel kunnen laten draaien door hitte afgeleverd door een tweede E-Cat en die tweede E-Cat stabiel kunnen laten draaien door hitte afgeleverd door de eerste E-Cat. Maar met hetzelfde probleem.

Even doordenkend leidt dit tot de tweede oplossing. Er is namelijk helemaal geen tweede E-Cat nodig om de eerste van voldoende hitte (energie) te voorzien om het reactieproces stabiel te houden. De E-Cat zelf levert veel meer hitte (energie) op dan dat er er nodig is om het proces op gang te houden. Een deel van de uitstroom-hitte zou dus gebruikt kunnen worden als instroom-hitte om het reactieproces stabiel gaande te houden. Het E-Cat-apparaat neigt daarmee in feite naar een apparaat dat een zichzelf-in-stand-houdend-proces oplevert, ook wel bekend als een perpetuum mobile-apparaat. Dat is het uiteindelijk niet omdat de brandstof in de reactor van de E-Cat na verloop van tijd opgebruikt is.

Maar Rossi zegt in een antwoord op de vraag of deze oplossingen mogelijk zijn: "... dat is niet mogelijk omdat de drive een veiligheidsysteem is en een veiligheidsysteem kan niet afhankelijk zijn van de E-Cat zelf. Dat is een beslissing die is genomen tijdens het proces van de veiligheidscertificering." En op een vervolgvraag of elektriciteit die door een E-Cat wordt geproduceerd, kan worden gebruikt om de E-Cat zichzelf van stroom te laten voorzien, waarbij de stroom eerst tijdelijk wordt opgeslagen in een accu: “Nee, ze willen dat de drive volkomen onafhankelijk is.” Nu is, zoals we hebben gezien de drive of aandrijver "een elektrische weerstand of aardgas." Dit is echter van horen zeggen. Of dit daadwerkelijk klopt is nog onduidelijk. Met name aardgas als aandrijver is nogal cryptisch.

Ik ben zelf een mens die veiligheid voorop stelt. Maar beide antwoorden van Rossi zijn absoluut niet logisch. En dat leidt er toe dat ik mij afvraag wat de daadwerkelijk achterliggende redenen zijn tot het besluit van de veiligheidscertificeerders om de E-Cat zelf te disqualificeren als energie-leverancier voor de E-Cat. Wat heeft dat op welke manier dan ook te maken met de onafhankelijkheid van de aandrijver?

Op hol slaande lus
Naast de brandstof in de reactor zelf, die hooguit elk half jaar aangevuld dient te worden, dient er dus ook nog regelmatig andere brandstof (energie) van buitenaf toegevoegd te worden om het reactieproces stabiel op gang te houden. En de aandrijver is een veiligheidssysteem dat dit moet reguleren.

Eén reageerder op het artikeltje stelt dat de E-Cat niet zijn eigen energie-leverancier mag zijn, omdat dat zou betekenen dat er sprake is van een "closed loop" (gesloten lus), die zou kunnen leiden tot een "runaway loop" (op hol geslagen lus), waarbij het proces dus, evenals de hete nucleaire reacties te Chernobyl en Fukushima, compleet uit de hand zou kunnen lopen. Maar is dat zo? Zowel een andere reageerder als de schrijver van het artikeltje stellen dat een "fuse" (zekering) en de drive moeten waarborgen dat dit niet gebeurt: "We hebben gehoord dat de drive kan bestaan uit een elektrische weerstand of aardgas". We zouden ons eerder moeten afvragen hoe de veiligheid van de uitstroom-hitte gewaarborgd wordt. Daarnaast wordt in deze argumentatie vergeten dat de E-Cat in eerste instantie energie opwekt voor gebruik van allerlei energie-verbruikende apparatuur, van kachels en boilers tot hopelijk koelkasten, verlichtingselementen en computers. Een groot deel van de opgewekte energie wordt dus afgevoerd voor ander gebruik dan het stabiliseren en continueren van het reactorproces in de E-Cat zelf. Er zal dus eerder tekort hitte (energie) over zijn om weer als instroom- en stabiliserende energie voor de E-Cat zelf te gebruiken.

Een andere reageerder, Stefan Flueler uit Zürich, stelt terecht het volgende: "Deze Rossi uitspraak is erg vaag. Een goed ontworpen systeem zal een mechanisme hebben om zo snel mogelijk van extern vermogen over te kunnen schakelen naar zelf-aangedreven vermogen en terug naar extern vermogen, als om één of andere reden de reactor-uitstroom onder de minimaal benodigde instroom zou komen om de reactie op gang te houden. En een thermostaat zal voortdurend de reactor-temperatuur meten en extern vermogen zowel als zelf-aangedreven vermogen uitschakelen in het geval van oververhitting van de reactor, totdat deze afgekoeld is tot een temperatuur binnen de grenzen van het ontwerp." Zijn redenatie houdt rekening met te weinig instroom als gevolg van te weinig uitstroom uit de reactor van de E-Cat. Een groot deel van de uitstroom-energie wordt gebruikt voor het laten werken van allerlei apparatuur. Het afkoppelen van apparatuur en het aansluiten van apparatuur verandert regelmatig het verbruik van de totaal door de E-Cat geproduceerde hoeveelheid energie. De instroom-energie kan daarom niet voortdurend gebaseerd zijn op de eigen geproduceerde uitstroom-energie. Het zal gebeuren dat "de minimaal benodigde instroom" niet gehaald kan worden, doordat er teveel van de uitstroom-energie door allerlei andere apparatuur wordt opgebruikt. In dat geval is energie, vermogen van een externe bron nodig. Of... opgespaarde energie van de E-Cat gedurende periodes dat de andere apparatuur weinig tot geen energie opgebruiken.

Dat er dus naast de E-Cat zelf een externe krachtbron dient te zijn, ingeval van het soms op gang houden van het proces en ingeval van het opnieuw opstarten van de reactor, na bijvoorbeeld brandstofbijvulling, is logisch. Dat is ook van meet af aan bekend geweest. Maar dat de met de E-Cat verkregen energie daartoe niet gebruikt zou mogen worden is niet logisch. Is dit nu volkomen verboden door de veiligheidscertificeerders? Hoe moeten wij Rossi's antwoorden interpreteren?

E-Cat-energie-buffer
Laten we even kijken naar twee plaatjes:

Het eerste plaatje laat de energiestromen zien, wanneer de E-Cat zichzelf direct zou voorzien van energie om het eigen reactieproces in de reactor gaande te houden. De aandrijver of drive van de E-Cat reguleert de energie-instroom zo, dat het reactieproces stabiel blijft. Het probleem in dit energiestroomproces is dat het deel van de energie-uitstroom dat als instroom-energie benodigd is voor het stabiel houden van het reactieproces direct gereguleerd dient te worden door de drive. Dat zou wel eens zo ingewikkeld kunnen zijn, dat er terecht problemen kunnen zijn met veiligheidsaspecten.

In het tweede plaatje is een energiebuffer geplaatst tussen de energie-uitstroom van de E-Cat en de energie-instroom naar de E-Cat. Die buffer regelt zelf hoeveel energie er kan worden gebufferd oftewel opgeslagen en wanneer en hoeveel na gebruik van die energie voor de instroom naar de E-Cat er weer gebufferd kan worden. De zogenaamde aandrijver is daarmee volkomen onafhankelijk van de door de E-Cat zelf direct geproduceerde uitstroom-energie en dus van de E-Cat zelf. Dat wil zeggen dat de aandrijver even onafhankelijk is bij energie geleverd door deze energie-buffer als bij energie aangeleverd door een zogenaamde externe energie-leverancier, zoals het electriciteits- of aardgasbedrijf. Tenslotte wordt ook daar de energie gebufferd oftewel opgeslagen tot ze nodig is. In feite zijn de energie-buffer en de externe energie-leverancier in het tweede plaatje dus inwisselbaar. Het argument dat de E-Cat geen energie zou kunnen gebruiken van wat het zelf in overmaat heeft geleverd is dus volslagen nonsens.

Het energiestroom-plaatje wordt daarmee als volgt:

Waarom zou het gevaarlijker zijn om energie-instroom te hebben van de E-Cat zelf via een energie-buffer dan van het electriciteits- of aardgasnet? Het klinkt dubieus dat het veiliger is om het E-Cat reactorproces te laten draaien vanuit de eerste twee kostenvretende en vervuilende energieleveranciers, dan vanuit de kostenbesparende en vele malen schonere E-Cat zelf. Even heel simpel. De opmerking: “Nee, ze willen dat de drive volkomen onafhankelijk is” is logisch en terecht. Maar de drive, het veiligheidssysteem kan nooit volkomen onafhankelijk zijn. De aandrijver, wat het precies ook is, is altijd afhankelijk van externe energie, of dat nu electriciteit, aardgas, zonnepanelen- of E-Cat-energie via een E-Cat-buffersysteem is. De veiligheid van altijd voldoende instroom-energie kan worden bereikt door een systeem, dat wanneer één instroom-bron faalt om energie te leveren automatisch een tweede inschakelt. Maar zelfs in dat geval zou de E-Cat in eerste instantie zoveel mogelijk gebruik moeten kunnen maken van de eigen gemaakte en gebufferde energie, wat tot enorme besparingen kan leiden en pas in tweede instantie, bij uitvallen van deze mogelijkheid, moet het tijdelijk kunnen terugvallen op een electriciteits- of aardgasnet.

Certificatie-truc om E-Cats voor huishoudens onmogelijk te maken?
Wat maakt het uit of energie nu komt van een aardgasbedrijf of een electriciteitsbedrijf of van een tijdelijke energie-buffer dat overdadige energie van de E-Cat zelf bewaard tot het nodig is? Wat is de reden voor dit merkwaardige besluit van de certificeerders? Is het antwoord van Rossi onduidelijk en onvolledig? Mag er wel degelijk gebruik gemaakt worden van eerst tijdelijk gebufferde energie van een E-Cat? Of mag in geen enkel geval energie van een E-Cat gebruikt worden om een E-Cat draaiende te houden? In het laatste geval zou één antwoord kunnen zijn dat men door een bureaucratische truc de E-Cats voor huishoudens probeert tegen te houden. Op het idee om energie te gebruiken van een E-Cat om een E-Cat op gang te houden, antwoordt Rossi: "... dat is niet mogelijk omdat de drive een veiligheidsysteem is en een veiligheidsysteem kan niet afhankelijk zijn van de E-Cat zelf. Dat is een beslissing die is genomen tijdens het proces van de veiligheidscertificering." De aandrijver van de E-Cat mag niet afhankelijk zijn van de E-Cat zelf. Of zoals de titel va het artikeltje stelt: "Certificaatverstrekkers staan niet toe dat E-Cats op E-Cat stroom draaien". Laten we dat eens even verder doordenken.

Stel dat het electriciteitsbedrijf, waar ik klant ben, werkt op een aantal 1 MegaWatt E-Cat-centrales. Zelf wil ik een eigen Huishoud-E-Cat aanschaffen. Mag ik dat als kleinverbruiker dan nog? Want mijn Huishoud-E-Cat mag geen energie van zichzelf gebruiken, maar ook geen energie van het electriciteitsbedrijf, omdat dat energie is van een andere E-Cat. En de aandrijver van mijn E-Cat mag niet afhankelijk zijn van een andere E-Cat vanwege veiligheidsredenen.

Laten we de situatie nu omkeren. Ik koop een Huishoud-E-Cat en wil het teveel aan energie dat mijn E-Cat produceert afleveren aan een electriciteitsbedrijf. Dat mag niet, als dit bedrijf zelf op E-Cat-technologie draait, vanuit de redenatie dat de ene E-Cat de andere niet mag aansturen. Sterker nog, ik kan niet eens een eigen Huishoud-E-Cat gebruiken, zolang ik niet energie kan betrekken van tenminste één externe energie-bron om het reactieproces op gang te brengen en stabiel gaande te houden. Die externe energie mag niet van een bedrijf komen, dat werkt via E-Cats. Mogelijkheden voor mijn Huishoud-E-Cat zouden dan nog energiebronnen kunnen zijn, zoals zonnepanelen, windmolens of toch weer kostenvretende, vervuilende electriciteits- en gasbedrijven, die niet op E-Cats draaien en, erger nog, hete nucleaire bedrijven.

Kortom, met mijn argus-ogen op de E-Cat-ontwikkelingen, mag ik nog verwachten dat er ooit E-Cats komen voor huishoudelijk gebruik? Of is dit alles te ver doorgedacht door mij en zal energie van een ver weg staande E-Cat-MegaWatt-centrale of een eigen E-Cat-energie-buffer voor mijn eigen Huishoud-E-Cat wel geaccepteerd worden door de certificeerders?

Perpetuüm mobile versus Kapitalisme
De E-Cat bezit de mogelijkheid om allerlei apparatuur mee te laten functioneren en dan nog voldoende uitstroom-energie te produceren om zichzelf voor langere tijd draaiende te houden. Dat neigt richting een perpetuüm mobile-achtig apparaat. Het lijkt er op uit het artikeltje: "Certificaatverstrekkers staan niet toe dat E-Cats op E-Cat stroom draaien", dat de certificaatverstrekkers juist die neiging tot een perpetuüm mobile-achtig systeem doelbewust proberen te voorkomen door de smoes van onafhankelijke veiligheid. Waarom? Niet omdat er daadwerkelijk andere veiligheidsproblemen zijn dan bij de toevoer van energie van het electriciteits- en aardgasnet, maar omdat het moet voorkomen dat een ander systeem onderuit gehaald wordt. Namelijk het op kapitalisme gebaseerde economische systeem. Oftewel, een perpetuüm mobile-achtig energiesysteem moet voorkomen worden, om het energieverslindende, economische systeem van het kapitalisme draaiende te houden. Vroeger werden daar mensen, zoals Tesla, Schauberger en Reich, en hun energiebesparende en alternatieve energie-bronnen-toepassende ideeën en apparaten eenvoudigweg voor gestopt of ze verdwenen, kan het zijn dat deze mensen nu onschadelijk gemaakt worden door zogenaamde wet- en regelgeving, die opnieuw slechts de weinigen ten goede komt?


De websites van Kees Deckers
http://worldwidebeingfreewebsite.com/index.htm
http://www.xs4all.nl/~deckers0